ابروها محل بسیار قابل مشاهده ای را در روی صورت دارند و برای ظاهر چشم ها بسیار مهم هستند و به عنوان قاب چشم ها بسیار مهم هستند و به عنوان قاب چشم ها معروفند. همچنین به عنوان یک نشانۀ مهم از نظر زیبایی شناختی بی چشمان و خط رویش موی پیشانی به کار می روند.
 

تغییرات در تراکم موی ابروها یا زا دست دادن آنها معمولاً قابل توجه بوده و آزار دهنده است. هنگامی که شکل و قالب ابروها در طی سال ها تغییر می کند، نازک شدن یا کم پشت شدن ابروها معمولاً از نظر زیبایی خوشایند نیست و استرس زیادی به فرد وارد می کند.
 

وظیفۀ اصلی ابرو کمک به بیان احساسات فرد و مقابله با جریان رو به پایین عرق از پیشانی است. همچنین ابروها در مقابل تابش مستقیم نور آفتاب از چشمان محافظت می کنند.
 

فاز رشد فعال موهای ابرو کوتاه بوده و در نتیجه زیاد بلند نمی شوند و رشد زیادی نخواهند داشت. در صورت هرگونه آسیب به موهای ابرو مدت ها به طول می انجامد تا موها مجدداً رشد کرده و آسیب های وارده جبران شود.
پیوند موی ابروها در هر دو جنس زن و مرد قابل انجام است. هر چند که به طور شایع این پیوند بریا ابروهایی که پس از صدمه و آسیب (پارگی، جدا شدگی و سوختگی ها)، بیماری (آلوپشی آره آتا و لوپوس پوستی)، افزایش سن (نازک شدن موها)، عدم رویش ابرو به صورت مادرزادی، مشکلات هورمونی، رادیوتراپی، سیمی درمانی یا کندن ابروها به دلیل بیماری روانی (تریکوتیلومانیا)، انجام می شود. همچنین ممکن است برای افزایش زیبایی (افزایش ضخامت ابرو یا کشیدن انتهای آن) این پیوند انجام گردد.
 

اصلاح کردن مرتب ابروها یا برداشتن آنها به دلیل کند بودن رشد موهای ابرو و ضعیف بودن قابلیت ترمیم آنها، موجب آسیب رساندن به ریشۀ موهای ظریف ابرو و نازک و کم پشت شدن آنها می گردد. در نهایت موهای ابرو به طور دائم از دست می روند.
 

تراشیدن ابرو هم اگر به دفعات انجام شود، موجب نازک شدن و کم پشتی ابروها می شود.
 

تتو کردن ابروهای باریک یا از دست رفته روش رایجی است که خیلی سریع و آسان نتیجه می دهد. متأسفانه تتوی ابروها غالباً ظاهر آن را غیرطبیعی جلوه داده و رنگ آن نیز اغلب ایده آل نیست. از آنجا که تتوی ابروها به راحتی قابل پاک کردن نمی باشد و در جلسۀ اول کاشت نیز موها فاصلۀ بیشتری از هم دارند، لذا می توان کاشت را روی تتو انجا داد تا یک پوششی برای موهای کاشته شدۀ فاصله دار باشد.
 

کاشت مو بریا ابروها روش اصلااح شده تری است از آنچه که برای برداشت گرافت های کاشت موهای سر انجام می شود. این روش بر دو اصل پایه گذایر شده است: گرافت های فولیکولی فرد و جاگذاری دقیق گرافت ها مطابق با جهت و شکل موهای ابرو.
 

از آنجا که ناحیۀ ابروها در مقایسه با پوست سر وسیع نیست، در نتیجه برداشت گرافت ها و جاگذاری آنها در محل ابرو مرحله ای حساس و نیازمند دقت بسیار است و به اندازۀ کاشت مو در سر زمان نیاز دارد.
 

جاگذاری و رعایت زاویۀآ مناسب موها نکته ای است که سبب ظاهری طبیعی و خوب از نتیجۀ کاشت ابرو می شود. موهای ابرو در نقاط مختلف آن زاویه و جهت مخصوص به خود دارند. به طور مثال موهایی که در قسمت سر ابرو قرار دارند به سمت بالا و خط رویش موی سر متمایل هستند، در حالی کهد موهای دم ابرو به سوی گوش ها متمایل هستند. موهای ابرو جهت دار بوده و به مانند یک پر است که قسمت بالای ابروها اندکی متمایل به پایین و قسمت پایین آن کمی متمایل به بالا می باشد و در نتیجه یک برجستگی مختصری در میان ابرو ایجاد می کند.
 

پیوند مو در ابرو برای کسب نتیجۀ بسیار خوب به بیش از یک جلسه نیاز دارد. اکثر پزشکان سعی می کنند بهترین نتیجه را در یک جلسه ایجاد کنند اما نتیجۀ عمل به طور دقیق قابل پیش بینی نیست. دومین جلسۀ کاشت نباید زودتر از یک سال از کاشت اول انجام شود، زیرا باید زمان مناسب و کافی برای مشاهدۀ نتیجۀ درمان داده شود.
 

موهای استفاده شده برای کاشت ابرو را باید از پوست سر برداشت. اکثر موهای پوست سر ضخیم تر از موهای نازک ابرو هستند. معمولاً گرافت های تکئ فولیکولی لازم برای کاشت از محل دهندۀ پوست سر در پشت گوش برداشت می شوند، زیرا نسبت به سایر نقاط سر موهای این ناحیه قطر کمتری داشته و با موهای ابرو تطابق بیشتری دارند.
 

همانطور وقتی که این موهای کاشته شده در پوست سر بودند و رشد می کردند، اکنون نیز به رشد خود ادامه می دهند. این موها را باید به طور مرتب کوتا کرد تا زیاد بلند نشوند. هر چند که در غالب اوقات مشاهده شده است که پس از چند ماه تا چند سال موهای کاشته شده خصوصیات موهای ابرو را به خود می گیرند.
 

باید به بیمار آگاهی داد، علیرغم اینکه موها پس از کاشت محل مورد نظر را پر می کنند ولی ظرف 4-3 هفتۀ اول ساقۀ موها از فولیکول جدا شده و می ریزند. مجدداً ظاهر ابرو به حالت اولیۀ قبل از کاشت برمی گردد.
 

حداقل 3 ماه لازم است که مو از فولیکول ها رشد کند و برای دیدن نتیجۀ نهایی کاشت باید تا 12 ماه صبر کرد.
 

زمانی برای ریکاوری پس از کاشت ابرو لازم نیست. روی زخم ها ممکن است دلمه ببندد و گاهی پلک فوقانی ورم کرده یا دور چشم کبود شود. پس از ایجاد کبودی با انجام کمپرس گرم می توان به رفع آن کمک کرد. پانسمان کردن محل کاشت روی ابر لازم نیست و می توان برای مرطوب نگه داشتن محل کاشت در چند روز اول از پمادهای مرطوب کننده استفاده نمود.
 

محدودیت ها و مشکلات کاشت ابرو عبارتند از:
 

تفاوت موهای برداشت شده از پوست سر با موهای اصلی ابرو از نظر رنگ، ضخامت، صاف یا مجعد بودن ومیزان رشد.
فاصلۀ بیشتر موهای کاشته شده نسبت به موهای طبیعی ابرو که حتی با استفاده از لوازم بسیار ظریف و میکرویسکوپیک هم وجود خواهد داشت و برای رفع آن باید این تراکم را در جلسات بعدی کاشت اضافه کرد.
زاویۀ بسیار کم موها با پوست در قسمت های انتهائی ابرو سبب سختی کاشت در این نواحی می شود. پس از کاشت می توان برای کمک به خواباندن بیشتر این موها به مدت 2 هفته از پانسمان فشاری استفاده کرد.